Osvetnički pohod srpskih paravnoj formacija u Skelanima

Na današnji dan 8. maja 1992. godine srpske paravojne formacije povukle su se iz Srebrenice. Iza sebe su ostavile više od trideset ubijenih ljudi, opljačkan grad i spaljene kuće. Istog dana je na putu Srebrenica-Zalazje iz zasjede ubijen i lokalni srpski prvak Goran Zekić.

Istovremeno na području Skelana počinje osvetnički pohod srpskih paravojnih formacija u vidu paljevine, ubijanja i progona bošnjačkog življa na ovim prostorima. Naime, u noći 7/8. maj 1992. godine vlasti takozvane srpske opštine Skelani uvode vanredno stanje što podrazumijeva hapšenje svakog Bošnjaka koji je, od tog momenta pokušao preći most na Drini između Bajine Bašte (SR Jugoslavija) i Skelana (BiH), dolazak brojnih plaćenika i ubica koji će provoditi zamisli i ciljeve lokalnih srpskih predstavnika, odnosno iscrtavanje granica fantomske opštine krvlju i progonom Bošnjaka.

Kao direktni povod za uvođenje vanrednog stanja poslužila je diverzija na kolonu “srpskih” vozila koja se kretala iz Srebrenice prema Skelanima u predvečerje 7, maja, na lokalitetu Potoci, odnosno dijelu puta od Zelenog Jadra prema Kragljivodi. Da nije tako bilo poslužio bi neki drugi povod ili inscenirani incident jer srpska strana je imala zacrtane ciljeve koje je trebalo realizovati na ovaj ili onaj način.

U noći 7/8. maj u prostorijama stanice milicije u Skelanima zatvoreni su; Nedžad Ibišević, Nusret Malagić, Hasib Begić i Ismet Smajlović, svi uhapšeni na mostu u Skelanima a ujutro 8, maja im se pridružio i Mehanović Dževad koga su uhapsili u vrijeme kad je krenuo na posao u prvu smjenu u Drvnom kombinatu “Crni vrh” Bajina Bašta. Četverica od njih su ubijena u noći 8/9. maj, na Drini, preživio je samo jedan, sticajem sretnih okolnosti sa dvije rane u tijelu.

Također od tog dana je uhapšeno i ubijeno više od četrdeset ljudi koji su uglavnom bili u povratku kući sa svojih radnih mjesta na području SR Jugoslavije. Od svih ubijenih žrtava pronađena su i identifikovana tijela tek njih četiri, od čega su tijela trojice bila pokopana na grobljima oko Sremske Mitrovice i Šapca (SR Jugoslavija) gdje ih je izbacila Sava, što je jasan pokazatelj da su svi ubijeni bačeni u Drinu.

Tog dana 8. maja 1992. godine u Rešagićima, zaseoku koji administartivno pripada Kalimanićima a nalazi se tek dva kilometra od centra Skelana je ubijeno 10 osoba (Junuzagić Amir, Junuzagić Mujo, Junuzagić Husein, Mehmedović Ševkija, Mustafić Selman, Mustafić Enver, Selimović Azem, Selimović Kemal, Tihić Hakija i Tihić Hazim) a u centru Skelana, kod osnovne škole, još 10 osoba (Beharić Haso, Beharić Mujo, Beharić Mustafa, Jusufović Enver, Čokerović Nedžad, Mehić Feho, Mehić Muharem, Mehić Hasib, Mehić Safet i Mustafić Bekir).
Istovremeno su u popodnevnim satima poslednji žitelji napustili naselje Dobrak, u kome su ostale četiri osobe (Softić Hakija, Softić Tima, Ibišević Mehmed i Mehmedović Azemina) koje su ubijene u kasnijem periodu a čiji posmrtni ostaci do danas nisu pronađeni.

Na području Pribidola je u predvečerje 7. maja, u Podševaru ubijena Salkić Šerifa a sutradan 8. maja na platou Jezero uhapšeni a potom i ubijeni Muminović Ahmo (Bukovik) i braća Aljić Asim i Ramo iz Kadrića. Njihova spaljena tijela su pronađena dvadeset godina kasnije nedaleko od područne škole na Jezeru.

Istog dana, 8. maja, izvršen je napad minobacačima i protivavionskim naoružanjem na područje naselja Osmače, sa lokaliteta Brežani, Stolac i Kragljivoda, kojom prilikom je u Osmačama ubijen Delić Salko.